In de toren van het Jheronimus Bosch Art Center zijn van 6 april t/m 25 mei 2025 kunstwerken te bewonderen van Antwan Hoedemakers. Maar liefst 4 verdiepingen gevild met meer dan 36 kunstwerken veelal vervaardigd in de afgelopen 3 jaar.

Zowel Jheronimus Bosch als Antwan Hoedemakers creëren werelden waarin meerdere interpretaties mogelijk zijn en waar de toeschouwer wordt uitgedaagd om voorbij de oppervlakte te kijken. Hun kunst is een weerspiegeling van de tijd waarin ze leven, maar overstijgt die ook door universele thema's zoals identiteit, mentaliteit en de menselijke zoektocht naar betekenis.

Antwan gebruikt een andere visuele taal, maar zijn werk heeft een vergelijkbare diepgang: een zoektocht naar metaforen en verbeelding. Zijn kunst uit zich in veelvormigheid, variërend van absract tot figuratief en in een voortdurende zoektocht naar kleur, vorm en gelaagde structuren. Hij maakt gebruik van traditionele schildersmaterialen, eigentijdse digitale technieken en zelfs "afvalmaterialen". Dit resulteert in een net zo gevarieerde verschijningsvorm als de gedaanten van de mens.Zijn werk is niet in één hokje te plaatsen, noch in stijl, noch in benadering.

Hieronder het volledige artikel:

De wegwerpmaatschappij motiveert Antwan Hoedemakers

Afval in de kunst

Verbazing is een belangrijke drijfveer voor kunstenaar Antwan Hoedemakers. Verbazing over het feit dat de mens zijn intellect zo weinig gebruikt. ‘Dat zie je bijvoorbeeld terug in hoe we met het milieu omgaan. We leven in een wegwerpmaatschappij. Ik zie zo vaak spullen waarvan ik denk: daar kan ik nog wat mee.’ Circulariteit is ook in de kunst goed mogelijk.

Juist wegwerpmaterialen als karton en plastic inspireren Antwan Hoedemakers. ‘De ene keer word ik geïnspireerd door de vorm van een materiaal, waarin ik direct een verhaal zie. Een andere keer ga ik met materiaal aan de slag en ontstaat het verhaal als vanzelf tijdens het maakproces’, zegt de in ’s-Hertogenbosch gevestigde kunstenaar.

‘Vaak zit er in het verhaal een maatschappijkritische ondertoon. Als kunstenaar zie ik het als mijn taak om de maatschappij een denkbeeldige spiegel voor te houden. Een spiegel die uitnodigt om kritisch te blijven nadenken over oorzaak en gevolg.’

Een goed voorbeeld daarvan is zijn werk Plastic Tumor, een uit plastic afval gecreëerd object, bestaande uit verpakkingsfolie en plakband, beschilderd met inkt en acrylverf, resulterend in een ‘reusachtige’ tumor.

‘Ondanks de verschillende recyclingstromen komen overal microplastics vrij. Het is een onzichtbaar gevaar, een sluipmoordenaar die je niet ziet. Microplastics zie ik als een gezwel dat groeit en groeit, totdat het probleem aan de oppervlakte komt’, zegt Hoedemakers.

‘Iedereen kent het verhaal. Als we plastic afval in het milieu blijven dumpen, keert zich dat uiteindelijk tegen ons.’

Handmade Artificial Brain Wave is een werk van verpakkingsmateriaal, karton, verf en kunststof. ‘Dit werk is ontstaan vanuit de vorm van het materiaal. Ik ben met verpakkingsmateriaal gaan spelen en zag er op een gegeven moment een golf in, die was opgebouwd uit kleine, geschakelde elementen. Een golf van plusjes en minnetjes die nog gerangschikt moeten worden om iets nieuws te creëren.’

Dat hij deze associatie kreeg, wil hij met dit werk naar voren brengen. ‘Artificial intelligence gaat veel voor ons betekenen, maar werkt niet vanuit toevalligheden. Dat is het grote verschil tussen mensen en computers: wij bezitten het vermogen om buiten de kaders te denken en te werken, waarbij toevalligheid een kostbaar gegeven is. Als een computer niet door de mens gevoed wordt, zal hij nooit spontaan iets nieuws ontdekken of creëren.’

Meer dan decoratie

Hoedemakers heeft zelfs in zijn woonplaats enkele afvalcontainers mogen voorzien van zijn boodschap. ‘Mensen lopen daar langs met hun volle tassen, waarvan de helft van de inhoud waarschijnlijk niet eens wordt gebruikt. Spullen die uiteindelijk weer in dit soort afvalcontainers terechtkomen. Omdat de containers in de Visstraat staan, heb ik een kwinkslag gemaakt door het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van de vis. De vis die verzuipt in vervuiling en uiteindelijk sterft aan de plasticsoep.’

Zijn werk is uiteraard geschikt om een woonkamer of kantoor aan te kleden. Maar zijn werk gaat verder dan decoratie. ‘Niets mis met decoratie, maar als kunstenaar moet je iets te melden hebben. Anders mist het voor mij toegevoegde waarde. Natuurlijk moet een werk op zichzelf visueel aantrekkelijk genoeg zijn. Anders kijk je ook niet verder en raak je niet geïnteresseerd in het onderliggende verhaal. Het moet prikkelen.’

Tijdens de overzichtstentoonstelling ‘50 jaar verBEELDing’ van kunstenares Renée van Leusden (1946–2025) biedt Museum Slager de mogelijkheid om in haar voetsporen te treden. Dit kan tijdens de workshop recycle-art. Je werkt met het materiaal van Renée tussen haar werk in de museumzaal.